Uitgeleerd zijn ze nog niet

Zeven jaar geleden sprak Oculus met verschillende optiekstudenten over hun ervaringen met het onderwijs en wat zij hoopten te bereiken. Met drie van hen (Jurgen, Lotte en Karsten) blikken we nu terug op de afgelopen jaren. Werken zij in de optiek? Hoe ziet hun leven er nu uit? En wat zijn hun ambities?

Het waren drie bewogen opleidingstrajecten. Toch zijn Jurgen Kuiterman, Lotte Bloemendal en Karsten Verheij van Wijk alle drie in de optiek terechtgekomen. Allemaal in een andere functie en via verschillende wegen.

Jurgen: “Ambitie, nieuwsgierigheid en behoefte aan afwisseling beïnvloeden keuzes”

Jurgen Kuiterman (30 jaar) wil zoveel mogelijk blijven doen, leren, ervaringen opsnuiven en de wereld ontdekken. Niet vreemd dat hij het werken bij Saton Optiek als opticien en contactlensspecialist combineert met werken in verschillende ziekenhuizen als optometrist. Ruim zeven jaar geleden gaf Jurgen − als tweedejaars BOL-student die in Groningen woonde en daarvoor al de opleiding Electrotechniek had afgerond − nog aan dat hij de optometrieopleiding vooral door de anatomie niet zo zag zitten. “Tijdens de geweldige stagetijd bij Greving & Greving besefte ik me dat ik nog beter wilde worden in mijn werk. Ik raakte vooral geïnspireerd door een collega die optometrist was en overal een antwoord op had of een oplossing voor wist. Ik wilde meer dan alleen opticien zijn en in een andere stad gaan wonen en werken, het liefst in Amsterdam.”

Jurgen_saton optiek

Anatomie accepteren

Nadat Jurgen opticien was geworden, startte hij toch de hbo-opleiding optometrie in Utrecht, en heeft daar even gewoond. Inmiddels woont hij alweer vier jaar in de hoofdstad. Dat de gezondheid van het oog tijdens de hbo-opleiding meer aandacht krijgt dan de meetkundige aspecten − die hij veel interessanter vindt − nam hij voor lief. Het werk boeit hem wel enorm. “Ik merk nu in mijn optometrisch werk geen verschil in wat ik mag doen met of zonder BIG-registratie op zak. Dat is geen grote stimulans voor studenten, maar mijn wil is sterk genoeg om ook het laatste kleine staartje van deze opleiding af te ronden. Dat heeft nu mijn hoogste prioriteit.”

Nieuwe dingen doen

Het komende jaar werkt Jurgen zes dagen per week, deels bij Saton Optiek en deels in verschillende ziekenhuizen via detacheringsbureau Revoir Recruitment. “Zo geniet ik het meest. Als ik fulltime in een optiekzaak zou werken, wordt mijn wereldje te klein en raak ik dat enorme plezier in het werk kwijt. Hoewel het optometrische werk in elk ziekenhuis hetzelfde is, geniet ik van die nieuwe plekken, met nieuwe collega’s en het ontdekken van nieuwe steden. Mijn droom? Ik ben niet zo bezig met wat ik over twintig jaar doe, maar een eigen optiekzaak in Berlijn trekt me wel aan. Ook dan vast gecombineerd met het ziekenhuis. Op korte termijn zou ik best voor langere tijd op reis willen. Misschien naar Zuid-Amerika of naar Australië.” In de tussentijd zit Jurgen niet stil. In september draaide hij nog als DJ (harde techno) op een festival in Sneek, daar waar zijn roots liggen. “Maar eerst moet ik nog lessen volgen en enkele tentamens maken, in die periodes lukt zes dagen werken natuurlijk niet.”

“Er blijven altijd oogaandoeningen bestaan en met de huidige vergrijzing zal het werk voorlopig niet afnemen.”

Optometrie in ziekenhuis

Dagelijks om half 6 de trein instappen was zijn minst favoriete onderdeel, maar Jurgen kijkt ontzettend positief terug op zijn leerzame optometriestage in het Ruwaard van Putten Ziekenhuis. “Optometrie komt beter tot zijn recht in een ziekenhuis dan in een optiekzaak. Een optometrist moet dan ook deels in een ziekenhuis staan. Dat vind ik nog steeds. In mijn ideale optiekzaak verkoop je namelijk mooie producten met een geweldige inrichting. Een diabetesspreekuur, met allemaal ouderen en een medische inrichting, past daar niet bij. Dan is je imago meteen aan gort.”

Lotte: “Dat ik de optiek in wilde was me wel duidelijk, maar via welke weg?”

lotte

Voor Lotte Bloemendal (28 jaar) was de optiek nooit haar eerste keuze en zag dat regelmatig ook bij medestudenten. Voor Lotte was het na de havo een groot vraagteken: “Hoe weet ik nu wat ik voor de rest van mijn leven wil gaan doen? Ik had echt geen idee.” De hbo-opleiding voeding en diëtetiek in Groningen bleek niet de juiste keuze. Tijdens de oriëntatieperiode die daarop volgde ging zij een keer met haar vader mee voor een oogmeting bij Kluin Opticiens in Meppel. “Ik raakte aan de praat en na een leuk gesprek van een uur en een meeloopdag was ik om en startte ik in 2006 de versnelde BOL op het Zadkine in Zwolle.”

Toch was dit niet de plek waar Lotte zich thuis voelde als 20-jarige tussen de 15-16 jarigen. “Waarom weet ik tot op de dag van vandaag niet, maar ik ging orthoptie in Utrecht studeren. Dat ik de optiek in wilde was wel duidelijk, maar de weg er naartoe was dat niet.”

Dromen laten uitkomen
“Was ik maar meteen optometrie gaan studeren, dat staat nu namelijk heel hoog op mijn wensenlijst.” Helaas zijn er plannen de deeltijdopleiding Optometrie te stoppen. Dat zou voor Lotte betekenen dat haar grote wens niet in vervulling kan gaan omdat fulltime voorlopig geen optie is. “Ik heb een dochtertje van twee jaar oud waar ik niet teveel van wil missen en sinds begin van dit jaar een geweldige baan bij Jochem, voor ogen in Zwolle.”

Leergierig versus gezin
Maar hoe werd Lotte dan toch opticien? Met dezelfde vriend als nu, ging ze samenwonen in Groningen. Via de BBL-opleiding aan het Zadkine in Zwolle, waarbij ze vier dagen werkte bij Woldringh Optiek in Groningen, haalde ze in twee jaar tijd haar opticiendiploma. “Hier had ik zoveel plezier met mijn studiegenoten die ook al meer studie en werkervaring hadden en kon ik meteen in de praktijk brengen wat ik leerde. Daarna startte ik de opleiding tot contactlensspecialist, raakte in het tweede jaar zwanger en heb het stopgezet. Nog steeds wil ik dit afronden.”

 “De ontwikkelingen in ons vakgebied stoppen niet na de opleiding.”

Nooit stilstaan
Opvallend is dat tijdens haar studietijd Lotte aangaf vooral geïnteresseerd te zijn in de werkplaats en het modeaspect. Nu staan juist de oogmetingen, het medische en de mensen voor haar op 1. “Uiteraard wel in combinatie met verkoop van mooie monturen, kleuren- en gezichtsanalyses en het werk in de werkplaats. Die afwisseling vind ik leuk. En ook het kunnen blijven ontwikkelen dankzij de passie, kennis en uitgebreide (optometrische en contactlens) ervaring van mijn collega’s. Plus de trainingen en cursussen die ik en mijn collega’s mogen volgen. Bij Jochem, voor ogen sta je gelukkig nooit stil. Nu ik als gediplomeerd opticien ervaring heb opgedaan bij een ketenbedrijf en een zelfstandige opticien, kan ik zeggen dat deze huidige omgeving mij beter past dan mijn tijd bij Eyewish.” Op de vraag of Lotte zelfstandig ondernemer wil worden, antwoord ze resoluut: “nee”.


Karsten: “Ambitie om bedrijfsleider te worden is uitgekomen”

Karsten EyewishDe goede leerwerkplek-begeleiding bij Eyewish waar Karsten Verheij van Wijk (28 jaar) in 2007 al over sprak, haalt hij in ons gesprek uit zichzelf aan. “Hoe ik daar ben opgeleid en begeleid, maar ook de kansen die ik kreeg, waren heel belangrijk voor mijn verdere carrière. Ik ben een echte ondernemer en een man van de praktijk, maar duidelijk niet van het studeren. Leren was voor mij lange tijd een moetje.” Tijdens de BBL niveau vier op het Zadkine was Karsten er vaker niet dan wel en stopte ermee. Drie jaar lang werkte hij bij Eyewish in Gouda, waar hijal veel zelfstandig mocht uitvoeren.

De producten, verkoop, het werken met mensen en de oogmetingen vond hij fantastisch, nu nog steeds. “Ik miste de stimulans voor het behalen van mijn papiertje, de dagelijkse praktijk zou toch hetzelfde blijven, leek toen.” Deze korte termijnvisie zag Karsten vaker, vooral bij BBL-studenten. Wat natuurlijk ook makkelijk is voor werkgevers.” Zijn werkgever oefende wel druk uit op het behalen van het opticiendiploma. “Gelukkig maar, want eigenlijk vind ik, net als in 2007, dat je geen aanpassingen in het bedrijf kunt doen zonder dat je het diploma bezit.”

 “Ik ben denk ik de langst studerende opticien”, zegt Karsten gekscherend.

Deuren gaan open

“Dit was toch wel een stok achter de deur. Zeker met in mijn achterhoofd dat ik bedrijfsleider/ondernemer zou willen worden. Dit gaf de doorslag om aan het Da Vinci College in Dordrecht opnieuw de opleiding te starten.” Tussentijds maakte hij nog wel een switch naar het Regiocollege in Zaandam, waar Karsten in juli 2012 zijn diploma behaalde. “Ik ben denk ik de langst studerende opticien”, zegt hij gekscherend. Het diploma bleek veel belangrijker dan gedacht. Vrijwel meteen ging het balletje rollen en in november 2012 begon hij als bedrijfsleider bij Eyewish in Waddinxveen. Op slechts drie minuten lopen van zijn huis in Waddinxveen nota bene, waarhij samenwoont met zijn vriendin.

Serieuze groei

“Mooier kan haast niet. Ik heb het enorm naar mijn zin, geniet van het werk, leer nog steeds veel bij en we blijven groeien in omzet. In de beginperiode werd ik getraind door mijn oude bedrijfsleider, waar ik erg blij mee was. Het mooie bij Eyewish is dat je ondersteuning krijgt bij een aantal zaken, zoals de boekhouding. En je krijgt de ruimte om te leren van je fouten, te leren denken in zelfstandige oplossingen.” Karsten kijkt er naar uit op 20 november het nieuwe pand te openen met zijn team, bestaande uit contactlensspecialist Emile en opticien Christa. Wellicht dat hij in de toekomst kan uit breiden met nog een medewerker. “Bovendien wonen we dan 100 meter van de winkel en durven we voorzichtig na te denken over kinderen. Niet meteen hoor, maar ook liever niet over hele lange tijd. Ik zit nu in een leeftijdsfase waarin ik allemaal toch wat serieuzer kijk naar mijn werk en relatie.” In dat licht is de opleiding tot contactlensspecialist niet meer zijn grootste ambitie. “Nee, dat zal zeker niet op korte termijn gebeuren.”

Artikel in opdracht van Optiekvakblad Oculus.

Reacties plaatsen kan niet meer.